Nieuws
 

Zaterdag 07-06-2008

Zaterdag ochtend, 7 juni 2008 ... het moment waar velen onder ons al lang naar uitkeken : de start van de monsteretappe richting Westvleteren. Ondanks de lichte regenval, verschenen er toch 16 dappere roodbloesjes, zeg maar de crème-de-la-crème van de A ploeg, aan de start van deze memorabele rit. Onder leiding van onze gidsen, Jan Rombaut en Frank Van Varenbergh, lieten we klokslag 6u58, Pamel achter ons en begonnen we aan onze bedevaartstocht.

Via Ninove reden we richting Steenhuize-Wijnhuize en vervolgens naar Gavere maar vooraleer we in dit laatste oord waren aanbeland, hadden de 16 al menig water mogen slikken, regenwater wel te verstaan ... maar terugkeren, néén dat woord staat niet onze woordenboek ! Met de gedachte "we gaan voor het bier en met het beste bier ter wereld zullen we terugkeren", bleven we gaas geven tot onze eindbestemming !

Eén keer Gavere gepasseerd, trok de caravaan tegen een goeie 32-33 km/u richting Deinze en vervolgens naar Tielt. Ja, ondanks het gezabber van bovenaf zat de sfeer er redelijk goed in en iedereen deed zijn duit in het zakje door vooraan te komen rijden. Met een goeie 70 kilometer op de teller, hielden we even halt om wat rijsttaartjes naar binnen te kieperen maar ook om de innerlijke mens te bevrijden van overtollig vocht ...

Met de Tieltsesteenweg in ons zog, kwam Roeselare steeds korter bij. Van bergskes is hier belange geen sprake. Brede vlakke wegen, 't leken meer autosnelwegen, schoven vlotjes onder onze wielen door. De laatste kilometers waren dan weer gekenmerkt als autoluw, wat uiteraard ons fietsplezier ten goede kwam. De Westhoek is schoon vrienden, echt héél schoon !

Zelfs de weergoden hadden het nu ook begrepen. De Wolfkens zijn geen doetjes, ja zelfs na 100 kilometer zwemmen, krijgen we er niet genoeg van ! De laatste 20 kilometer hield het gezabber dan ook op en konden we ietsjes opdrogen vooraleer de Sint-Sixtusabdij binnen te rijden.

Maar dan ... le moment suprême ! Het binnenrijden in het heiligdom der klassebieren ... zalig ! Met open armen en een brede smile op zijn gezicht werden we ontvangen door broeder Herman. Ondanks de richtlijnen van onze voorzitter om onze manieren te houden binnen de abdijmuren, waren sommige roodbloesjes zo in de wolken van hun inspanning dat ze op de binnenkoer spontaan uit de kleren gingen ... of was dat om iets droogs aan te hebben ?  't Zal het tweede wel geweest zijn zekers ...

Eens iedereen zijn droog tenueken aan, mochten we onze voeten onder tafel schuiven om onze bookes op te eten en werden we getrakteerd op een lekkere pint van ginder ... bier drink je met verstand en met mate(n), niet ? In ieder geval, 't was lekker, héél lekker ! Aangezien broeder Herman in een vorig leven ook nog op een koersfiets had gezeten en de wielermicrobe hem nog steeds goed te pakken heeft, mocht een groepsfoto uiteraard niet ontbreken. Tot slot van ons bezoek en als dank voor de moeite die men voor ons had gedaan, overhandigde onze voorzitter in naam van onze club een doos met lekkere mattetaarten uit het Pajottenland.

De terugkeer dan ... in tegenstelling tot onze heenreis, verliep de terugtocht redelijk droog, bovendien kwam de wind uit de goeie richting dus de hogesnelheidstrein kwam snel op dreef en wroooam weg waren wij !  Het aantal keren dat we tegen de 40 km/u reden (en erboven), was op één hand niet bij te houden, zelfs niet op twee ... maar dat kon ook gezegd worden van de sanitaire tussenstops van den A1 !  Zat dat "goddelijke vocht" van daarnet daar voor iets tussen, wie zal het zeggen .... in ieder geval, we hebben er toch goed mee gelachen.

En hoe zat het met de krampen ? Awel, vrij goed. Bij de jongens van den A1 is dat een stomme vraag. Bij de boys van den A2, viel de schade vrij goed mee. Alleen het opvliegen van da bergsken in Gavere tegen 29-30 km/u was net iets teveel voor J.R. en Raffie, maar gelukkig hadden we Maurice mee in de volgwagen en gelukkig hangen aan die volgwagen zeer stevige spiegels .... de schade bleef dus beperkt.

Net na Gavere, pech voor Rudy Vandenhove : één lekke band zette de groep aan de kant en dat was het uitgelezen moment voor de anderen om de reserves aan te vullen vooraleer de laatste 30 km af te werken. Onder het motto samen uit, samen thuis, reden de "16 helden van de dag", Pamel terug binnen en dat alles na net geen 8 uur (7u50min) in het zadel te hebben gezeten.

De cijfers spreken boekdelen vrienden : 240 km en een gemiddelde van maar liefst 30.4 km/u over het hele traject. Als dat geen reden voor een feest is ! En dit laatste hebben we gedaan want het was op de koop toe ook nog eens de verjaardag van onze John. De beker die was voor hem (zie foto hieronder), maar dat werd 'm graag gegund ... de negen bakken "goddelijk vocht" die Maurice hadden meegenomen in zijn camionnette, werden keurig onder de deelnemers verdeeld ....

Tot volgend jaar voor een nieuwe WESTVLETEREN CHALLENGE !

Deelnemers : Jan Rombaut, Frank Van Varenbergh - Guido Valckenier, Raf Van Lierde, Johan Geeroms, Steven Fleurus, Robby De Klippel, John Van Caeneghem, Rudy Vandenhove, Rudy Straetmans, Rudy Van Belle, Wim Van Eeckhoudt, Claude Appelmans, Stefaan Van de Perre, Kristoff Nuyts en Bruno Van Asbroeck